Website header images Wie zijn wij? Agenda Onze banen Werk van leden Grootbedrijf Foto's Contact Links Beheer

Leden 9


 

Nederland Tijdperk IIIa 1955 Theo Zwaag

Gebruikt materiaal:

Spoor: HO
Rails: Rocoline zichtbaar en Piko niet zichtbare deel.
Aansturing: Digitaal (arduino).
Loks: Br 01, 38, 55, NS 1200, 1300, sik, 2100, 3700 de laatste twee in aanbouw.
Rijtuigen/wagons: Divers o.a. Fleischmann en Piko

 

 

 

 

Beschrijving:


Mijn doel is een Nederlandse modelbaan te bouwen die mijn jeugdherinneringen o.a. station Leeuwarden visualiseert. Vandaar de tijdperkkeuze, de uitfasering van de stoomtractie en de instroom van diesel en elektrische tractie met de nog bestaande 3e klasse.
Ik beschik niet over een ruimte voor een vaste opstelling dus heb ik gekozen voor een modulaire opzet. Enkele jaren terug stonden delen van de DNZ-baan die niet meer in het huidige baanplan pasten klaar voor afvoer naar de vuilcontainer. Dat vond ik jammer, want ik zag daar nog veel (her)bruikbaar materiaal in zitten. Na overleg heb ik deze modules mee naar huis genomen. De modules zijn 122 cm lang dus is een logisch gevolg dat ik mijn modules op dezelfde lengte baseer. Vanwege opslagmogelijkheden hou ik een modulebreedte aan van 50 cm, dan passen ze eventueel ook door het luik van de vlizotrap.

 

Het baanplan.


Ik kies voor een redelijk intensief en afwisselend verkeer. Dat probeer ik te realiseren via een kopstation met drie perronsporen plus een omloop/afstel-spoor. Daarnaast ligt een goederenloods met twee sporen. De baan –in aanbouw- bestaat uit 6 modules, daarmee wordt de totale lente 732 cm. De eerste drie modules beslaan het emplacement inclusief ‘wisselstraat’ en draaischijf met eenvoudige kolenopslag e.d. vervolgens komt de overgang naar de vrije baan voor uitgaand en inkomend verkeer. Er wordt rechts gereden. In dit gedeelte is echt Nederlands een brug opgenomen. Verder alleen sporen tot op de laatste module waar ze onder een viaduct uit het zicht verdwijnen.
Zodra de trein het viaduct passeert begint de afdaling naar het schaduwstation. Om dat met een krappe boog mogelijk te maken zijn aan de beide kopeinden modules in de breedte gekoppeld. Eenmaal op niveau -10 verdeelt de baan zich in vier doorlopende opstelsporen en een doodlopend opstelspoor, bedoeld voor pendeltreinstellen. Na oponthoud op de eerstgenoemde sporen kan de trein zijn weg vervolgen door de lus onder het station en al klimmend op het andere spoor uiteindelijk weer onder het viaduct te voorschijn komen.
Helaas overvoert de markt ons met Duits materiaal dus doe ik maar net of de baan nabij de grens is gesitueerd en de treinen na binnenkomst van Duits<-->Nederlandse locomotieven
kunnen wisselen.

 

 

 

De constructie:

Aanvankelijk had ik het idee van de DNZ-modules alleen de rails en misschien het kurkbed te gebruiken. Na zorgvuldige demontage heb ik uiteindelijk de gehele module dus inclusief mdf plaat en schroeven hergebruikt. Omdat de baan zonder hulp door één persoon opgezet moet kunnen worden is gekozen voor een doosconstructie met veel opengewerkte delen ten behoeve van gewichtsbesparing. Als Ik de baan wil opzetten moet dat te niet lang duren. Een kwartier vind ik toelaatbaar. Dat betekent dat de middelste modules aan één zijde zijn voorzien van een uitklapbaar stel poten met automatisch geschoord worden. De andere zijde rust op een soort hulpplankje dat uitstekend onder de voorgaande module is aangebracht.( zie fig. 1. In de praktijk gaat het zo: de volgende module poot uitklappen, opleggen op voorgaande module en koppeling bevestigen en zo verder. Dat gaat snel en kost weinig inspanning. Om de hele boel op te slaan heb ik een aluminium rek gemaakt ongeveer zoals bij de DNZ-baan. Dit rek is tevens de basis voor de eerste modules. De opslagruimte moet beperkt blijven en daarvoor is op het eerste rek een tweede geplaatst, maar dat mag weer niet te hoog worden, moet samengesteld onder de deur door kunnen. Nu heeft dit lagere tweede rek weer uitklappoten, zodanig dat dezelfde eindhoogte als het eerste rek krijgt en daar mee geschikt is om de laatste modules te dragen. Zie fig 1. Tot slot heb ik passend onder de rekken profielstaal op maat gezaagd en aan elkaar gelast, van wielen voorzien en daarmee is de hele santemekraam transportabel.


Doe het zelf: Ik vind het een uitdaging om zoveel mogelijk zelf te bouwen. Enkele wissels zijn zelfbouw en de eerste gebouwen zijn al klaar. Maar ook de brug, armseinen en overwegbomen staan op het program. Verder wordt veel NS materieel uit restanten en gesloopte Duitse locs en rijtuigen samengesteld.
Over de sensoren, servo’s en de rest van de besturing wil ik in een later artikel nog wel eens terugkomen.


Theo Zwaag

 

 

 
   

Donderdag 31 december 2015